Terras

Oh, terras da brisa,

 con que forza me chega,

elevando o meu voo,

e unindo os nosos berros.

Oh, terra de aflicións,

que se grava na nosa

escuridade,

murcha na soidade,

e nos parte en dous.

Un reflexo de terras ,

redondas e íntegras,

adornadas cos

adornos da carne,

e unha mente discordante.