Análisis de "Tu blusa" de Alberto Escobar



Me/ gus/tas/ con/ e/sa/ blu/sa./ Co/lor/ mal/va,/ pe/ro/ no/ de u/na/ to/na/li/dad/ mal/va al/ u/so,/ no,/ si/no/ de o/tra,/ más/ a/tre/vi/da,/ co/mo/ de/sa/fian/do/ la/ cal/ma,/ la/ cas/ti/dad/ que el/ mal/va/ siem/pre ha/ re/pre/sen/ta/do,/ y e/se a/tre/vi/mien/to/ me/ gus/ta,/ me ha/bla/ de/ que/ te a/tre/ves/ con/ la/ vi/da,/ con/ el/ ri/gor/ que/ vi/vir/ ca/da//a/ su/po/ne/ pa/ra/ la/ su/per/fi/cie/ de u/na/ piel/ fi/na/ co/mo/ la/ tu/ya,/ sua/ve,/ pe/ro/ de u/na/ sua/vi/dad/ que e/ri/za el/ pe/lo/ de/ quien/ te a/ca/ri/cia./ Me/ gus/ta//mo/ vis/tes,/ tu/ fres/cu/ra a/ la/ vez/ que/ mo/der/ni/dad,/ pe/ro/ no u/na/ mo/der/ni/dad/ chi/rrian/te,/ de e/sas/ mo/der/ni/da/des/ que/ te a/bo/fe/te/an/ las/ cre/en/cias,/ no,/ si/no/ de u/na/ mo/der/ni/dad/ que/ sa/be en/tron/car/ con/ lo/ clá/si/co,/ con/ lo/ de/ siem/pre,/ con/ lo/ de an/tes,/ sa/bién/do,/ con/ tu e/le/gan/cia, ú/ni/ca,/ lle/var/lo al/ pre/sen/te,/ re/vi/sán/do/lo/ pa/ra/ re/vi/vir/lo, y/ que/ lo/ de an/tes/ no/ que/de/ so/lo/ co/mo un/ tes/ti/mo/nio/ de/ lo/ que/ ya/ pa/só,/ de/ lo/ que es/tá en/te/rra/do/ so/lo en/ los/ li/bros/ de/ tex/to/ de/ los/ co/le/gios,/ no,/ si/no/ dán/do/le u/na/ nue/va/ vi/da, u/na/ nue/va o/por/tu/ni/dad./ Me/ gus/tas/ cuan/do/ lle/gas/ al/ por/te/ri/llo y/ me/ lla/mas,/ me/ gus/ta/ ver/te a/ tra/vés/ de/ la/ mi/ri/lla/ de/ la//ma/ra/ que,/ mo/der/no él,/ lle/va in/cor/po/ra/do/ pa/ra/ que/ po/da/mos/ ver/ a/ quién/ da/mos/ en/tra/da al/ pa/tio/ del/ e/di/fi/cio,/ que/ no/ se/a/ na/die/ que/ pue/da/ vio/len/tar/ la/ paz/ que en/tre/ los/ ve/ci/nos/ rei/na y/ siem/pre ha/ rei/na/do; y/ me/ gus/ta/ que/dar/me a/hí,/ mi/ran/do//mo es/pe/ras/ a/ ver/me,/ de/ re/pen/te, a/pa/re/cer/ por/ el/ por/tal/ e in/co/ar/ e/sa/ son/ri/sa/ tan/ tu/ya,/ tan/ vi/tal,/ e/sa/ que hi/zo e/na/mo/rar/me ip/so/ fac/to/ de/ ti; y/ me/ que/do a/hí,/ sin/ se/guir/ vis/tién/do/me,/ re/tra/san/do/ sin/ po/der/ e/vi/tar/lo e/se/ mo/men/to, el/ que a/ca/bo/ de/ des/cri/bir/ y/ que// que/ tan/to/ te/ gus/ta,/ que/ tan/to/ de/se/as/ por/que// ?cre/o/ que/ no/ me en/ga/ño?/ que es/tás/ e/na/mo/ra/da/ de/ mí, aun/que/ no/ quie/res/ de/ bo/qui/lla, en/ mi/ pre/sen/cia,/ dar/ el/ bra/zo a/ tor/cer/ cuan/do/ te/ lo/ pre/gun/to e in/sis/tes/ en/ ne/gar,/ co/mo/ si/ tu in/te/gri/dad/ co/mo/ mu/jer,/ co/mo in/di/vi/duo, es/tu/vie/ra en/ jue/go,/ co/mo/ si/ te/ pro/pu/sie/ra/ des/nu/dar/te a u/na in/tem/pe/rie he/la/da,/ de/ ple/no in/vier/no,/ de/ ple/na/ Fin/lan/dia/ cuan/do ha/ce/ po/co/ fui/mos,/ y/ dis/fru/ta/mos,/ y/ nos/ dis/fru/ta/mos/ co/mo/ lo/cos/ de/ la/ vi/da.../
= 607 sílabas







Volver al poema





Aclaración: Este análisis de métrica se hace automáticamente mediante un programa y debe usarse de modo orientativo. Hay que aclarar que además de que la métrica de un poema tiene muchas interpretaciones y a veces es algo antojadizo, hacerlo de manera automática y acertar al 100% es prácticamente imposible. Si encuentras algún error, puedes reportarlo contactándonos.